Zoomsessies, soloritjes en een voorlopig wedstrijdprogramma

Nog geen zes weken geleden was er sprake van overvolle IC afdelingen, dagelijkse updates over sterfgevallen, een volledig lege wielrenkalender en eindeloze soloritjes. We leefden in een onwerkelijke wereld, een wereld die gekenmerkt werd door onzekerheid. De hele maatschappij stond ineens stil, een planning maken of vooruitkijken behoorde niet meer tot de mogelijkheden. Er moest geschakeld worden en het enige dat mogelijk was, was het accepteren van onzekerheid.

Inmiddels is de maatschappij enigszins tot rust gekomen en is de lege wielrenkalender veranderd in een voorlopig wedstrijdprogramma. Er kan voorzichtig vooruit worden gekeken naar wedstrijden; een Giro en verschillende voorjaarsklassieker in het najaar. Daarnaast zijn de eindeloze soloritjes veranderd in duo-ritten. Een kleine, maar zeer aangename verandering!

Terugblik op afgelopen periode

In plaats van samen koersen, samen afzien en samen lachen waren er de afgelopen periode gezamenlijke zoomsessies. Zoals iedereen in een digitale wereld leefde, moesten ook wij eraan geloven. Een zoommeting met 16 meiden plus staf, zorgde in eerste instantie voor een buitengewoon bijzondere ervaring. Van Leipzig tot Hippolytushoef zat iedereen in zijn eigen huis achter zijn laptop. Er werden ervaringen uitgewisseld en vanuit het management werd verslag gedaan over de stand van zaken. Even voelde het alsof we weer samen waren, al was het in ons eigen huis achter ons eigen scherm. Het was bijzonder dat iedereen ondanks de onwerkelijke situatie, nieuwe doelen had geformuleerd en tot nieuwe inzichten was gekomen. Een periode van verplichte rust zorgde voor creatieve ideeën, out of the box denken en even stil staan bij wat echt belangrijk is in het leven. In plaats van wedstrijddoelen bespraken we nu koersstrategieën voor het pakken van Strava kommetjes en racetactieken voor Zwift. Sommige meiden zaten weer regelmatig op de mountainbike en anderen hadden tijdelijk de focus gelegd op hun studie.

Nu er wat versoepelingen zijn doorgevoerd mogen we weer samen fietsen. Al is het met zijn tweeën of in kleine groepjes, hier wordt dankbaar gebruik van gemaakt. Samen met Femke reed ik op een zonnige woensdagochtend over de gravelstroken bij Lage Vuursche. We hadden het over de koersen, de ‘normale’ dingen van het leven en fantaseerden over wat we zouden doen als we geen wielrenster zouden zijn. En ik realiseerde me dat Femke naast professioneel wielrenster inmiddels ook kan solliciteren als professioneel banketbakker. In plaats van klagen over vervelende rensters in het peloton werd er geklaagd over ‘’de wielrentoerist zonder helm en een piepende ketting’ en meerdere malen werden we gedwongen om het tempo op te voeren om ‘deze wielrentoerist’ uit ons wiel te lossen.

Behalve dat wij nog elke keer met evenveel passie en motivatie op de fiets stappen, is het niet onopgemerkt gebleven dat beide ploegleiders dit ook doen en meer in vorm zijn dan ooit. Het leven zonder koersen valt ook hun niet mee en bij gebrek aan wedstrijden voeren zij een onderlinge strijd wie per week de meeste kilometer aflegt. Eén ding is zeker, wanneer de koersen beginnen hebben wij twee bijzonder fitte ploegleiders!

Serieus business

Naast een update over ons levens, toch ook even aandacht voor de echt serieuze zaken. De wielrenwereld staat, evenals de gehele maatschappij op zijn kop. Het is duidelijk dat er structurele veranderingen moeten plaatsvinden, zowel in de wielrenwereld als in de maatschappij. Of dat gaat gebeuren weten we niet, maar de noodzaak is er zeker. Zou dit misschien het moment zijn om veranderingen door te voeren in de conservatieve wielrenwereld, een wereld van ouderwetse opvattingen en bijna eeuwenoude tradities? Zou deze wereld openstaan voor nieuwe initiatieven; een stabiele financiële structuur, zou er rekening gehouden kunnen worden met milieu en zou de rol van de topsporter in de toekomst veranderen? Wordt het geen tijd dat ‘wij’ topsporters naast het rijden van wedstrijden ook een voorbeeldfunctie gaan vervullen in de maatschappij? Denk aan geven van advies op het gebied van leefstijl, voldoende beweging en gezonde voeding. Kijkend naar de harde cijfers van het moment, wordt er één ding duidelijk: een gezondere samenleving is van groot belang om vergelijkbare situaties in de toekomst te voorkomen. Op deze manier kunnen wij naast onze sportieve doelen en ambities ook een maatschappelijke functie vervullen. Er zijn veel vragen en ideeën en wij zijn bereid om in de toekomst een bijdrage te leveren aan een gezondere en duurzame maatschappij.

Vooruitblik

Afsluitend nog even een blik richting de korte termijn. We zitten nog middenin een crisis en ook al is er inmiddels iets meer duidelijkheid, er zijn nog steeds meer vragen dan antwoorden. Er is een kans, hoe groot deze kans is weten we niet, maar er is een kans dat we gaan koersen. Dat betekent voorbereiden en in vorm blijven. Voor de komende periode staan er nog meer zoomsessies, Zwiftraces, trainingsritjes en misschien zelfs weer een gezamenlijke training op de planning. We blijven positief, genieten van het fietsen en kijken uit naar het moment dat we weer samen mogen koersen. We zijn de staf, de sponsoren en alle andere mensen die het mogelijk maken dat wij kunnen blijven fietsen dan ook meer dan dankbaar!

Geschreven door Belle de Gast

 

Photo by Velofocus © 2020